دلتنگی های من

درست است به یاد تو هستم..

با یادت نفس میکشم

با یادت راه می روم

با یادت میخوابم

اما گمان مبر که در پس این ثانیه ها حق را بخودم میدهم نه

من حق را بتو میدهم

حتما دلیلی داری

شاید بودن نصفه نیمه من

شاید نشدن و نرسیدن

و شاید نالایقی من برای رفاقت و دوستی با قلبت

تنها دلیلت باشد

هر چه باشد

من حق را به تو می دهم

و درست است که هنوز زخم خجرت را از قلبم بیرون نیاورده ای

اما من شکر میکنم خدای را

که در مسیر زندگی با تو آشنا شدم

چون امید دارم

چون دوست داشتنت دلیل قشنگ زندگی من شده

در پس تنهایی های ابدی ام

+

من بلدم بمانم
تو بروی .. من هی بمانم !
از سه سال و دو ماه و یک روز و چهار ساعت پیش ؛ همچنان که میروی ، کماکان مانده ام
بینِ خودمان باشد ؛ من از اول سوادِ رفتن نداشتم که ! یک ماندن در من تعبیه شده بود که الحمدلله هنوز برایم کار میکند.
تا هست .. همینطور ، با همین فرمان ، با همین سواد " میمانم ".
خدا را چه دیدی ! شاید سوادت قد داد آمدی ..

این پست رو توی وب گردی دیدم/خیلی به مذاقم خوش اومد /خوش بحال مخاطبش...